گستره فلات ایران بهشت تنوع ژنتیکی محسوب می گردد اما از لحاظ علمی هنوز تعریف درستی از محافظت ژنتیکی حتی برای یک زیرگونه در ایران داده نشده است. آن تعداد از مقالاتی نیز که در این زمینه منتشر شده است اغلب به زبان انگلیسی بوده و مفید به فایده اغلب مدیران فن نبوده است. به خاطر عدم وجود نقشه راه محافظت ژنتیکی در غالب موارد نوعی حرکت براونی در مطالعات ژنتیکی در ایران مشاهده می شود و این مهم در حوزه محافظت ژنتیکی به نهایت خود می رسد. وقتی بحث محافظت ژنتیکی پیش می آید برای متخصصان فن بیش از هر چیز وجود داده و مشاهدات مهم است. در عالم علم این جمله بسیار معروف است که: .If you can’t measure it, you can’t manage it ما نه داده ای داریم و نه راهبرد دقیقی که دولت و متولیان امور آن را ارایه کرده باشند. بنابراین سخت است که بتوان چیزی را محافظت نمود که از آن هیچ نداریم. در جستجوی اینترنتی که صورت گرفت تا داده های Omics و غیر از آن که به واسطه مطالعات ناشی از محافظت ژنتیکی روی حتی یک زیرگونه در ایران باشد چیزی بدست نیامد. این در حالی است در کشور سویس حتی برای علف های هرز روییده بر سنگساری داده های متنابهی داردند. با توجه به اینکه این داده در دوره های مختلف زمانی جمع آوری می گردند، در نتیجه اگر واریانس ژنتیکی حاصل از یک ژنی را مهمترین معیار سنجش ژنتیکی قابل کاربرد در محافظت ژنتیکی بدانیم، میزان تغییر واریانس ژنتیکی را در طول زمان و نسل ها می توان بررسی نمود. این مقاله کوشش می کند تا راهکارهایی ارایه نماید که بر اساس آن بتوان نقشه راه محافظت ژنتیکی را در ایران ترسیم نمود. این راهکارها به صورتی ارایه می گردند که بار مالی اندکی داشته باشد و از دست آوردها و پیشرفت های شگرف بشر در سایر علوم زیستی نیز استفاده نماید.